Productivity

Je wordt wakker. Het is donker. Je hoort een zacht zoemen — ventilatoren, ergens. Langzaam worden je ogen gewend aan het licht. Je bevindt je in een container. Metalen wanden, een paar ramen die uitkijken op… sterren. Alleen sterren. Geen aarde in zicht. Er staat een briefje: “Je hebt alles wat je nodig hebt om te overleven. Niets gaat erin, niets gaat eruit. Succes.” Dit is het gedachtenexperiment dat ik regelmatig bespreek als ik met vrienden in een filosofische bui ben. Het klinkt als science fiction, maar het is eigenlijk een lens om na te denken over systeemdenken, kringloopprocessen, en — als je doortrekt — over hoe we met de aarde omgaan. ...

Voor context over hoe mijn brein werkt, zie Werken met een AuDHD-brein. Dit is de stack die mijn dagelijkse werk structureert: taskwarrior voor task management, timewarrior voor time tracking, en vit als vim-style interface. Samen vormen ze een keyboard-first, terminal-native productiviteitssysteem. Geen Electron apps. Geen cloud sync die je data naar Silicon Valley stuurt. Gewoon plain text, lokaal, en razendsnel. Waarom Deze Stack? Ik heb jarenlang geworsteld met task management. Todoist, Things, Notion, Obsidian plugins — allemaal geprobeerd, allemaal uiteindelijk verlaten. Het probleem was altijd hetzelfde: te veel frictie. ...

Ik heb AuDHD — de combinatie van autisme en ADHD. Specifiek ADHD-PI: de inattentive variant, zonder de hyperactiviteit die de meeste mensen associëren met ADHD. Dit is geen excuus. Het is context. Want de manier waarop ik werk — de obsessie met automatisering, de voorkeur voor async communicatie, de uren die ik steek in tooling — komt niet uit de lucht vallen. Het is het resultaat van jaren experimenteren met wat werkt voor een brein dat niet gebouwd is voor de standaard kantoorwereld. ...

Als kind had ik een woord voor dingen die me fascineerden: onkapotbaar. Niet “onverwoestbaar” — dat impliceert dat iets nooit kapot gaat. Onkapotbaar is anders. Het betekent dat iets zelfs kapot nog werkt. Ik weet nog precies wanneer die fascinatie begon. Een foto van een A-10 Thunderbolt II, teruggekeerd van een missie. Halve vleugel weg. Staart aan flarden. Romp vol gaten. En toch had dat ding zijn piloot thuisgebracht. Dat is geen geluk. Dat is design. ...