Productivity

Je wordt wakker. Het is donker. Ergens zoemt een ventilator. Je ogen wennen aan het licht. Je zit in een container. Metalen wanden, een paar kleine ramen, en daarachter: sterren. Alleen sterren. Nergens een aarde. Er hangt een briefje aan de wand: “Je hebt alles wat je nodig hebt om te overleven. Niets gaat erin, niets gaat eruit. Succes.” Dit gedachtenexperiment haal ik erbij als ik met vrienden in de juiste bui ben. Het klinkt als science fiction. Wat het eigenlijk doet, is iets weghalen dat de meesten van ons nooit in twijfel trekken: de aanname dat er een “buiten” bestaat dat onze fouten opslokt en onze voorraden aanvult. ...

Voor context over hoe mijn brein werkt, zie Werken met een AuDHD-brein. Dit is de kleinste versie van mijn complete productiviteitssysteem: task add "Intro schrijven" +next task 1 start Meer is het niet. De taak staat genoteerd, de klok loopt, en ik zie allebei binnen een seconde zonder mijn muis aan te raken. Al het andere in deze post bouwt voort op die twee regels. De stack is taskwarrior voor task management, timewarrior voor time tracking, en vit als vim-style interface daarbovenop. Keyboard-first, terminal-native, plain text op schijf. ...

Lang dacht ik dat het probleem bij mij lag. Ik heb AuDHD: de combinatie van autisme en ADHD. Specifiek ADHD-PI, de inattentive variant, zonder de hyperactiviteit waar de meeste mensen aan denken bij ADHD. Jarenlang behandelde ik dat als een gebrek dat ik moest overwinnen. Ik kocht de planners. Ik las de productiviteitsboeken. Ik vertelde mezelf dat ik komende maandag eindelijk gedisciplineerd zou zijn. Deze post is het verhaal van hoe die aanpak faalde, wat ik in plaats daarvan bouwde, en waarom de systemen waar ik op leun gewoon goede engineering blijken voor iedereen. ...

Als kind had ik een woord voor de dingen die me fascineerden: onkapotbaar. Onverwoestbaar was nooit helemaal het juiste woord, want onverwoestbaar betekent iets dat nooit kapot gaat. Onkapotbaar is beter. Het betekent iets dat blijft werken zelfs nadat het kapot is gegaan. Ik weet nog precies wanneer die fascinatie begon. Een foto van een A-10 Thunderbolt II die terugkwam van een missie met een halve vleugel weg, de staart aan flarden en de romp vol gaten. Dat ding bracht zijn piloot alsnog thuis. ...