AI

Zo werkt privacy vandaag. Je leest het beleid. Je klikt de cookie-banner weg. Je spit door drie instellingenmenu’s heen op zoek naar de opt-out die iemand bewust heeft begraven. Dat doe je allemaal om een recht uit te oefenen dat standaard had moeten zijn. En terwijl je nog bij de eerste alinea van de servicevoorwaarden zit, is elke klik, scroll, hover en de exacte timing van je toetsaanslagen al geoogst, verpakt en verkocht. We hebben dit als normaal geaccepteerd. ...

Elke vendor pitch deck heeft op dit moment dezelfde slide. “Autonomous cluster management.” Een AI bewaakt je Kubernetes cluster, ziet problemen, diagnosticeert ze, en fixt ze terwijl jij slaapt. Platform engineers stoppen met brandjes blussen en het cluster geneest zichzelf. Ik draai een homelab juist omdat ik wil begrijpen wat er echt gebeurt, in plaats van een black box te vertrouwen. Dus als ik zo’n claim zie, is mijn eerste reflex om het zelf te testen in plaats van de slide te geloven. ...

Dit is het normaal dat we allemaal stilletjes geaccepteerd hebben. Je wordt wakker en je telefoon heeft al geregistreerd waar je sliep. Je checkt email op Gmail, zoekt iets op Google, appt een vriend via WhatsApp, betaalt je koffie met een pas en loopt voor de lunch al langs een stuk of tien camera’s. Niets daarvan voelt als surveillance. Het voelt als een dinsdag. Ik wil je laten zien waarom die dinsdag er in 2026 heel anders uitziet dan vijf jaar geleden, en waarom ik denk dat de comfortabele versie van privacy (“ik heb niets te verbergen”) stilletjes is opgehouden waar te zijn. Er gebeuren drie dingen tegelijk, en het is de combinatie die je zorgen zou moeten baren, niet één los onderdeel. ...