Beginner

In mijn vorige post over self-hosting voor iedereen schetste ik een hoopvol beeld: managed self-hosting waar iedereen eigenaar kan zijn van zijn data. Eén ding sloeg ik over, en dat blijft knagen. Hardware kost geld, en de rekensom valt totaal anders uit afhankelijk van of je een bedrijf bent of een mens. Laat me twee regels neerleggen die allebei volkomen redelijk klinken. Kijk dan hoe ze botsen. Regel één: bezit je eigen hardware Dit is het hele punt van soevereiniteit. Je koopt de doos, je draait de doos, niemand kan je data onder je vandaan trekken. Zoals ik betoogde in Sovereign Infrastructure, wil ik begrijpen en controleren wat ik draai. Dat huren van iemand anders herintroduceert precies de afhankelijkheid die ik probeer te ontvluchten. ...

Zo bewaren de meeste mensen hun digitale leven in 2026. Foto’s gaan naar Google. Email gaat naar Gmail. Documenten gaan naar de cloud die toevallig bij de telefoon zat. Wachtwoorden zitten in een browser van een advertentiebedrijf. Elke byte staat op de server van iemand anders, onder voorwaarden die niemand las, in een jurisdictie die niemand controleerde. We geven het allemaal weg en noemen het normaal, omdat het alternatief op een tweede baan lijkt. ...

Je wordt wakker. Het is donker. Ergens zoemt een ventilator. Je ogen wennen aan het licht. Je zit in een container. Metalen wanden, een paar kleine ramen, en daarachter: sterren. Alleen sterren. Nergens een aarde. Er hangt een briefje aan de wand: “Je hebt alles wat je nodig hebt om te overleven. Niets gaat erin, niets gaat eruit. Succes.” Dit gedachtenexperiment haal ik erbij als ik met vrienden in de juiste bui ben. Het klinkt als science fiction. Wat het eigenlijk doet, is iets weghalen dat de meesten van ons nooit in twijfel trekken: de aanname dat er een “buiten” bestaat dat onze fouten opslokt en onze voorraden aanvult. ...

Ik heb jarenlang KeePass gebruikt. Daarna 1Password. Daarna Bitwarden. Allemaal prima tools, maar elk ervan voelde als te veel. Te veel UI, te veel features, te veel gedoe om ze goed in mijn workflow te krijgen. Elke keer dat ik een wachtwoord nodig had stapte ik over een app-grens heen, en die kleine onderbreking telde op. Toen vond ik pass. Het doet precies wat de naam belooft: wachtwoorden opslaan. Ik neem je mee zoals ik het zelf leerde, te beginnen met het ene commando dat me overhaalde, en daarna laag voor laag tot je mijn volledige setup ziet. ...

GPG is een van die tools die iedereen ooit wil leren en nooit doet. De docs zijn een muur van tekst, de terminologie is een eigen dialect, en de error messages zijn cryptisch in beide betekenissen van het woord. Ik heb het zelf jaren uitgesteld. Het punt is: je blijft er tegenaan lopen. GPG zit onder pass, onder signed git commits, onder versleutelde email, onder het verifiëren dat de binary die je net downloadde echt is wat de maintainer heeft uitgebracht. Als je je eigen security wilt bezitten in plaats van vertrouwen op een vendor die het voor je regelt, kom je hier vroeg of laat uit. ...