Mijn .zshrc is ouder dan de carrière van sommige collega’s. Geldt ook voor mijn .vimrc en mijn tmux config. Ze zijn uitgegroeid tot een zorgvuldig afgestemd systeem dat precies doet wat ik wil, en ik zou verloren zijn zonder. Het probleem: ik draai meerdere machines. Een laptop, een desktop, soms een wegwerp-VM om iets te testen. Dat allemaal in sync houden was vroeger een stapel geïmproviseerde hacks aan elkaar geknoopt met hoop. ...
Hier is de beloning vóór het werk: ik plug ’s ochtends mijn YubiKey in, typ één PIN, en de rest van de dag gebeurt mijn authenticatie gewoon vanzelf. SSH naar een server, geen wachtwoord. Git commit signen, geen passphrase. Een secret uit pass trekken, gewoon de key touchen. Eén fysiek ding zit in een USB-poort en de frictie is weg. Daar komen kostte me ongeveer drie avonden van vloeken tegen gpg-agent. Nu het draait voelt teruggaan ondenkbaar. ...
Ik heb jarenlang KeePass gebruikt. Daarna 1Password. Daarna Bitwarden. Allemaal prima tools, maar elk ervan voelde als te veel. Te veel UI, te veel features, te veel gedoe om ze goed in mijn workflow te krijgen. Elke keer dat ik een wachtwoord nodig had stapte ik over een app-grens heen, en die kleine onderbreking telde op. Toen vond ik pass. Het doet precies wat de naam belooft: wachtwoorden opslaan. Ik neem je mee zoals ik het zelf leerde, te beginnen met het ene commando dat me overhaalde, en daarna laag voor laag tot je mijn volledige setup ziet. ...
GPG is een van die tools die iedereen ooit wil leren en nooit doet. De docs zijn een muur van tekst, de terminologie is een eigen dialect, en de error messages zijn cryptisch in beide betekenissen van het woord. Ik heb het zelf jaren uitgesteld. Het punt is: je blijft er tegenaan lopen. GPG zit onder pass, onder signed git commits, onder versleutelde email, onder het verifiëren dat de binary die je net downloadde echt is wat de maintainer heeft uitgebracht. Als je je eigen security wilt bezitten in plaats van vertrouwen op een vendor die het voor je regelt, kom je hier vroeg of laat uit. ...
Voor context over hoe mijn brein werkt, zie Werken met een AuDHD-brein. Dit is de kleinste versie van mijn complete productiviteitssysteem: task add "Intro schrijven" +next task 1 start Meer is het niet. De taak staat genoteerd, de klok loopt, en ik zie allebei binnen een seconde zonder mijn muis aan te raken. Al het andere in deze post bouwt voort op die twee regels. De stack is taskwarrior voor task management, timewarrior voor time tracking, en vit als vim-style interface daarbovenop. Keyboard-first, terminal-native, plain text op schijf. ...