GitOps

Zo wordt er in 2026 nog steeds veel infrastructuur gebouwd. Iemand opent een cloud console, klikt door een wizard, kiest wat defaults, en er verschijnt een resource. Het werkt. Het dashboard wordt groen. Iedereen gaat door met de volgende taak. Zo kan ik niet werken. Als ik op een knop klik en er verschijnt infrastructuur, voelt het alsof ik het geleend heb. Ik wil zien wat er gebeurt, ik wil de configuratie ergens opgeschreven hebben waar ik het terug kan lezen, en ik wil weten waarom iets bestaat in plaats van alleen dat het bestaat. De console geeft me een groen vinkje. Begrip geeft hij niet. ...

Zo gaat een ISO 27001 audit meestal. Weken voordat de auditor langskomt begint iemand screenshots te verzamelen. Configuratieschermen, firewall regels, een dashboard dat laat zien welke patches zijn uitgerold. Daarna komen de Word documenten die beschrijven wat de systemen geacht worden te doen. Daarna de change tickets, opgediept uit een ticketsysteem, elk refererend aan een vaag “server onderhoud” dat niemand zes maanden later nog volledig kan reconstrueren. Iedereen behandelt dit als de prijs van zakendoen. Ik ook, jarenlang. ...

Zo draaien de meesten van ons Kubernetes nodes. Je installeert een algemene Linux distro, hardent hem met een CIS benchmark script, voegt een SSH key toe, zet een config management tool op om drift in toom te houden, en SSH’t vervolgens twee jaar lang naar binnen om de dingen te fixen die die tool niet ving. Elke node is een sneeuwvlokje met zijn eigen geschiedenis. We hebben dat als normaal geaccepteerd. ...

Als kind had ik een woord voor de dingen die me fascineerden: onkapotbaar. Onverwoestbaar was nooit helemaal het juiste woord, want onverwoestbaar betekent iets dat nooit kapot gaat. Onkapotbaar is beter. Het betekent iets dat blijft werken zelfs nadat het kapot is gegaan. Ik weet nog precies wanneer die fascinatie begon. Een foto van een A-10 Thunderbolt II die terugkwam van een missie met een halve vleugel weg, de staart aan flarden en de romp vol gaten. Dat ding bracht zijn piloot alsnog thuis. ...

De hele belofte van GitOps is dat Git de source of truth is. Die belofte houdt stand tot het moment dat iemand om 2 uur ’s nachts kubectl edit runt op een deployment om een incident te stoppen, een mutating webhook stilletjes een resource herschrijft, of een half afgemaakte sync je cluster ergens tussen wat Git wilde en wat het kreeg achterlaat. Nu zegt Git het ene en doet het cluster het andere, en niemand heeft het je verteld. ...