Linux

Ik heb een bekentenis: ik heb jaren besteed aan het perfectioneren van mijn dotfiles. Custom vim mappings, tmux prefix veranderd naar Ctrl+a, fancy shell prompts, aliassen voor alles. Mijn setup was perfect. En toen SSH’de ik naar een productieserver om een probleem te debuggen, en ik was nutteloos. Geen custom mappings. Geen plugins. Geen aliassen. Gewoon vanilla vim met z’n standaard keybindings die ik compleet vergeten was. Ik struikelde rond, kon me niet herinneren hoe ik basis navigatie moest doen, en voelde me als een complete beginner. ...

Ik gebruik al jaren dezelfde .zshrc. En mijn .vimrc. En mijn tmux config. In de loop der tijd zijn ze uitgegroeid tot een zorgvuldig afgestemd systeem dat precies doet wat ik wil. Het probleem: ik heb meerdere machines. Een laptop, een desktop, soms een VM om te testen. En alles gesynchroniseerd houden was altijd… geïmproviseerd. De juiste dotfile management oplossing vinden heeft me jaren gekost. Ik heb alles geprobeerd. En ik bedoel alles. ...

Ik heb jarenlang KeePass gebruikt. Daarna 1Password. Daarna Bitwarden. Allemaal prima tools, maar ze voelden altijd… te veel. Te veel UI, te veel features, te veel gedoe om ze goed te integreren in mijn workflow. Toen ontdekte ik pass. Een password manager die precies doet wat de naam zegt: wachtwoorden opslaan. Niets meer, niets minder. Wat is pass? Pass is de “standard unix password manager.” Het is een shell script van ~700 regels dat wachtwoorden opslaat als GPG-versleutelde bestanden in een directory. Dat is het. Geen database, geen proprietary format, geen cloud sync ingebouwd. ...

GPG is een van die tools die iedereen “ooit moet leren” maar waar niemand zin in heeft. De documentatie is overweldigend, de terminologie verwarrend, en de error messages cryptisch (pun intended). Maar GPG is ook onmisbaar. Het is de basis voor pass, voor signed git commits, voor versleutelde email, en voor het verifiëren van software downloads. Als je serieus bent over security, ontkom je er niet aan. Dit is de gids die ik zelf had willen hebben toen ik begon. ...